Guilty as charged

photo-1444011283387-7b0f76371f12Nu ik erop terugkijk, besef ik me dat ik me eigenlijk altijd wel schuldig voel. Schuldig ten opzichte van vriendinnen omdat ik een andere weg kies, schuldig ten opzichte van mezelf als ik het niet doe. Schuldig ten opzichte van m´n ouders als ik niet vrolijk ben, schuldig ten opzichte van mezelf als ik aan m’n zijnstoestand voorbijga. Schuldig als ik m´n (financiële) ruimte inneem ten opzichte van opdrachtgevers, schuldig als ik het niet doe. Oftewel; ik voel me schuldig als ik voor mezelf kies ‘ten koste’ van de ander.

Bijtende zuur
En ik kwam er m’n hele leven ‘redelijk’ mee weg, ik koos namelijk gemakshalve altijd voor die ander. Ik scande de behoeftes om mezelf vervolgens volledig in dienst te stellen van. Alles om maar dat gevoel van schuld te vermijden, alles om maar dat bijtende zuur niet in m’n borst te hoeven voelen wegbranden. En dat maakt me meteen bewust van het feit waarom ik al m’n hele leven dat uiterst pleaserige gedrag vertoon: het gevoel van schuld is gewoonweg te pijnlijk. Dus wat heb ik altijd gedaan? Die ander vooropgesteld en mezelf keer op keer als peperdure prijs weggegeven.

Lees het hele artikel op yourdailyshine.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.