De schoot van liefde

Ik merk dat het wat met me doet. Dat het wat met me doet om zo alles gedurende mijn proces openbaar te delen. Ik merk dat er onder andere een stuk wordt getriggerd waarin ik me een buitenstaander voel. Waarin ik het gevoel heb dat de hele wereld het leuk heeft en het goed doet, behalve ik. En door het zo openbaar de wereld in te slingeren, is de ‘hele wereld’ ook nog op de hoogte van m’n ‘misère’.

En dat ´buitenstaander-stuk’ wordt vooral gecreëerd door het gevoel veroordeeld te zijn tot een zwaar leven. Een leven gevuld met uitdagende processen en eenzame dieptes. En die sluier van zwaarte zorgt ervoor dat ik me in sommige stukken uiterst eenzaam kan voelen. Want de hele wereld heeft het immers leuk en makkelijk, behalve ik.

Dus ga ik in die diepte op zoek naar andermans pijn, zodat ik me even niet zo eenzaam hoef te voelen. Zodat ik in die pijn even het gevoel van verbondenheid kan ervaren. En eigenlijk besef ik me dat dat is wat ik altijd heb gedaan, ook als het goed met me gaat. Mijn ego gaat op zoek naar andermans pijn, zodat ik me op basis daarvan even goed kan voelen. Door die ander als buitenstaander te zien, kan ik immers de verbinding met `de rest` ervaren en me voeden met gedachten als `nou dan heb ik het toch maar goed’. Oftewel; m`n ego voedt zichzelf over de rug van andermans pijn.

Het proces waar ik momenteel in zit verzoekt me vriendelijk, doch dringend om dit patroon helemaal los te laten. En uiteraard wil ik ook niks lievers dan dat. Maar feit is dat de impulsen die ik hier altijd uit heb gehaald een belangrijke voedingsbron voor mijn ego zijn om verbondenheid te ervaren. Al is het niet echt, al is het gebaseerd op pijn, het geeft me klaarblijkelijk wel telkens een instant-verbinding-shot. 

En wat blijft erover zonder deze shots? Ze heeft ze niet voor niks altijd zo gretig naar zich toe getrokken. Waar haalt ze anders het gevoel verbonden te zijn vandaan? En dat is waar ik nu inzit. Het me niet meer laten voeden door deze shots. De impuls ervaren, maar er niet meer in meegaan. Maar het gapende gevoel van eenzaamheid wat er vrijkomt, is geen grapje.

En daarom probeert mijn ego ook hardnekkig het patroon in stand te houden, het geeft haar immers op afroep een gevoel van verbondenheid. En de afgelopen weken ben ik als een malle aan het vechten geweest tegen dit patroon. Het moest en het zou eruit gaan, wat ben ik immers voor een slecht persoon dat ik zo `werk`.

Maar meer en meer voel ik wat het nodig heeft en dat is mijn liefde. Ik mag haar toespreken dat ze niet bang hoeft te zijn om alleen te zijn. Dat ze dit patroon niet meer nodig heeft om zich verbonden te voelen. Ze is namelijk verbonden met het grote geheel. Met alles om haar heen en ze mag weer leren te verbinden vanuit heelheid, vanuit liefde in plaats vanuit pijn en afhankelijkheid. Ze mag weer leren vragen om liefde van de bron. Ze mag weer leren vragen om liefde en ondersteuning van haar omgeving en deze weer leren ontvangen.

Ik ervaar dat ik me opnieuw leer te verbinden met mensen om me heen, zowel fysiek als op afstand. En waar ik voorheen vooral het voedende gevoel in m`n maagstreek kon ervaren, voel ik nu de verbondenheid vanuit m`n basis, vanuit m`n wortel. Het is een hele andere sensatie. Maar het is nog best lastig, aangezien mijn ego telkens wel die prettige instant impuls afgeeft, waar ik dan het liefst even in wil gaan hangen omdat het prettige gevoel van die bekende verbondenheid m`n eenzaamheid een moment opvult. Maar er telkens toch weer afstand van nemen en teruggaan naar die verbinding vanuit mijn eigen verbondenheid en heelheid. En dan voel ik dat die zoveel meer solide is. Zoveel meer gegrond. Onvoorwaardelijk. En het zal eraan bijdragen dat die eenzaamheid steeds meer wordt gedragen in die schoot van liefde. Een prachtig proces waar ik dankbaar voor ben.

2 Comments

  • Lola schreef:

    Dank je wel Lenneke.
    Ik herken het.. Ik voel me op dit soort momenten een vreemdeling. Een vreemdeling binnen mijn gezin, werk, vrienden. Nooit bij stil gestaan dat ik dan de gerustelling zoek in ellende van anderen. Wat heel goed kan kloppen, ik ‘help’ graag andere mensen met hun ellende.

  • Admin schreef:

    Dankjewel voor jouw reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.