Bring me down!

Yoga, mantra’s, Indiase rituelen, ik kon er de afgelopen jaren geen genoeg van krijgen. De ene na de andere ‘spirituele’ setting werd van stal getrokken en m’n altaar breidde zich dagelijks uit met ingewijde buddha’s, populaire guru’s en verse offermandjes. Alles om me maar naar die subtielere lagen te tillen, zodat ik heerlijk kon surfen op de energiegolven van die hogere frequentie. Het was als een verrukkelijk geurend warm bad waar ik het liefst hele dagen in wilde weken. But things have changed.

Waar ik voorheen continu de lucht in wilde, snak ik nu namelijk naar dingen die me aan de grond houden wat maakt dat ik momenteel geen mantra kan verdragen, alles wat maar enigszins een ‘zweefgehalte’ heeft een absolute no-go krijgt en m’n yogamatje al enkele maanden netjes opgerold in m’n kast staat. Het lijkt erop dat mijn eigen trilling een aardige zwieper opwaarts heeft gemaakt, waardoor ik nu juist lagere trillingen nodig heb om te kunnen wennen aan die nieuwe altitude. Je kunt het zo zien; door me voorheen in de ‘spirituele sferen’ te bewegen, maakte ik contact met wie ik werkelijk was. Maar het lijkt erop dat ik door die enorme zwieper m’n ‘echte ik’ steeds meer in haar volledigheid kan ervaren en het juist nu de uitdaging is deze helemaal in het aardse te integreren. 

Zo zijn het momenteel e-nummers, AH kippen, latte machiatto’s en David guetta’s die de revue passeren. Waar ik eerst alles (on)bewust in het werk stelde om die trilling te upgraden, vraagt m’n lijf nu vriendelijk maar beslist om ‘aardse’ zaken. En zo werk ik momenteel het hele assortiment Eindhovense koffietentjes af om heerlijk tussen het geroezemoes al m’n zintuigen te prikkelen, ben ik mede-organisator van een housefeestje en sta ik iedere ochtend volledig te gaan op Bruno Mars en Justin Bieber.

En daarnaast beweeg ik. Plankgas. Van op de fiets naar de sauna (waar voorheen geen haar op m’n hoofd toe bereid was) tot een uit-de-kluiten-gewassen-blokje-om van een paar uur. En waar ik voorheen regelmatig in meditaties aan de Indiase oevers toegewijd mijn karmisch puin op een bootje de Ganges instuurde, zijn het nu vooral nuchtere en down-to-earth bodyscans die me helpen in m’n lijf te zakken in plaats van erboven te zweven.

En tegelijkertijd weet ik dat er een tijd komt dat ik aan die Indiase oevers sta. Want het is een deel van mij. Maar ik mag die 2 lekker gaan integreren waarbij die e-nummers en AH kippen waarschijnlijk op korte termijn het toneel zullen verlaten, maar ik eerlijkheidshalve moet bekennen dat ik Justin inmiddels in m’n hart heb gesloten en die dagelijkse latte’s ook niet meer weg te denken zijn. ‘The best of both worlds’ was het toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.