Volle bak ademen bij Breath of Bliss in Ubud

De energie van Ubud, geblend met de fluweelzachte woorden van Samantha en de krachtige energie van de groep maken dat ik binnen no-time volledig connected ben. En dan moet het ‘grote’ werk nog beginnen. Op deze prachtige ochtend in Bali is Paradiso namelijk het decor voor Breath of Bliss, Christabel Zamor’s ademtechniek in een uiterst kleurrijk jasje van muziek, dans en klank. 

De adem. Een vanzelfsprekend mechanisme met een onbegrensde potentie. Het heeft me al vaker open doen barsten om me toegang te verschaffen tot dusver nog onontdekte emotionele en spirituele lagen. En zo beginnen we deze 2-uur durende workshop met een zittende ademoefening. De ‘circular breath‘ voelt heftig en enigszins overweldigend. Hij komt snoeihard binnen. Ik voel weerstand. Na enkel 20 flinke ademteugen sta ik al oog in oog met een serieuze blokkade die uiterst onaangenaam voelt. Ik moet mijn mind dan ook bedwingen om het bijltje er bij neer te gooien. En dit is precies het punt waar we als mens vaak afhaken en ergens van weggaan

Maar het is deze techniek in combinatie met de wilskracht om door te zetten die me door deze blokkade heen loodst om na slechts een luttele 5 minuten de eerste rauwe kreten te ontluiken. En dat blijkt enkel het begin. We krijgen de welkome uitnodiging om te bewegen, om te dansen op Afrikaanse klanken. Ik voel dat de adem me optilt, me injecteert met opliftende energie en m’n oerwezen wakker schudt als een openende elixir. Ik begin te shaken, kreten uit te slaan en te stampen met m’n voeten op de grond. Het voelt als dope die m’n lichaam tot complete overgave en expansie dwingt. Ik schreeuw het uit van plezier en bevrijding. Ik besef me dat is wat ik wil doen. Dit is mijn ding!

Na deze aangename openbaring, staat ons nog een klapstuk te wachten. Ons matje wordt de bedding voor ons volgende diepzee-avontuur; al liggend de stevige ‘circular breath‘ voortzetten om een nieuwe snaar te raken. En ja, die wordt geraakt. En weer voel ik die weerstand. Weer sta ik oog in oog met die walgelijk aanvoelende blokkade. Maar de adem doorweven van Samantha’s ondersteunende woorden trekken me er doorheen. In een waaier van een bijtende verkramping komt een luidkeelse oerkreet los, eentje die zijn weerga niet kent. De klank lijkt letterlijk iets los te trillen en laat me vervolgens wegzakken in een diepe, diepe ontspanning.

En dit blijkt de staart van mijn ademjourney vandaag. Ik voel me open en geelixeerd. Ik voel me rustig en bevrijd. Ik voel me zacht…..

Breath of Bliss

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.