De dappere Indiase jongedame

De Indiase kroost lijkt hier langer onder de ouders vleugels te hangen dan wij. Zo zie ik regelmatig gezinnen met oudere kinderen samen eten en dingen ondernemen. Mooi. In een bepaalde zin. De verbinding van het gezin en het plezier wat ze samen lijken te hebben, is hartverwarmend. Anderzijds merk ik, door de diverse ‘kids’ die ik heb gesproken, dat ouders zo een flinke vinger in de pap blijven houden tijdens hun adolescentie. Zo zijn er genoeg dames die tot hun 30e thuiswonen en daardoor sterker onderworpen zijn aan de regels van vader- en moederlief, wat maakt dat ze minder hun eigen beweging maken, maar zich meer conformeren naar de wensen van het thuisfront. 

Verward
Zo sprak ik Agul, een 33-jarige software engineer uit Bangalore die, ondanks dat ze uit een liberaal gezin stamt met een vader als tandarts, onder serieuze druk staat stante pede in het huwelijksbootje te stappen. Maar dat is niet wat ze wil. Dat is totaal niet wat ze wil. Ze verwacht dat het haar alleen maar verder zal verwarden. Want verward dat is ze. En niet alleen zij, maar het gros van de jonge Bangalorese opgeleide incrowd. Stuk voor stuk vooruitstrevend, maar vastgehouden in een met tradities doorweven cultuur van ongelijke rechten en voorwaardelijke relaties.

Spagaat
Waar ze intrinsiek het verlangen voelen zelf keuzes te maken en een verschil te maken, worden ze door ouders, doorgaans getypeerd door een grote waarde hechting aan reputatie en zekerheidstelling van zorg op latere leeftijd, teruggehouden. En dat creëert een lastig pakket; als in een spagaat wil dochterlief de door haar gerespecteerde ouderlijke macht allesbehalve teleurstellen of pijnigen, anderzijds is de schreeuw van binnenuit luid en onverstoorbaar. Wat doe je dan? Voor wie kies je? Voor je ouders en omgeving of voor jezelf ?

Innerlijke roep naar vrijheid
Menig vrouw kiest voor haar ouders, omdat de druk nou eenmaal groot is en de sociale imprint diep wat regelmatig uitmondt in een nog grotere existentiële verwarring. Nog strakker verstrikt, dit keer in een huwelijk, met nog steeds die schreeuwende innerlijke roep naar vrijheid en authenticiteit.

Beleerde voetjes
Gedragen door educatie en onafhankelijkheid door een goedbetaalde baan, lijken de dames in steden steeds meer voor zichzelf te kiezen. En ondanks dat de initiële ouderlijke reactie allesbehalve bemoedigend is, draaien deze Indiase care-takers vaak bij naarmate ze zien dat dochterlief goed boert en op haar beleerde voetjes terecht komt.

Het is een eer om met deze dappere dames in contact te komen en te leren van hun vrijgevochten pad op weg naar diepgaand geluk!