Het Koffiehuisje in Eindhoven

Midden in het Philipsdorp is het dit Koffiehuisje wat sinds enkele maanden in al haar authentieke ongedwongenheid floreert. In 1919 was het de kruidenierswinkel die de Philipsdorp-inwoner voorzag van haar levensmiddelen. Op ‘de pof’ konden de vaste klanten hun inkopen doen die ze aan het einde van de week, als ze hun loonzakje met inhoud hadden gekregen, konden afrekenen. Niet alleen de boodschappen werden geregeld, ook de school, sportclub, moestuin, medische zorg en ontspanning werden door het bedrijf gefaciliteerd. Het was ETOS (Eendracht, Toewijding, Overleg en Samenwerking) die de zaak in 1931 overnam wat, om hun machtspositie te impliceren, enkele kwajongens reclameerden met de ‘Eet Toch Onze Spullen’ leus.

Een bonte bedoeling van stijlen en stadse subculturen
En waar deze hoek tot enkele maanden terug nog weinig van betekenis was, blijkt het op deze zondagochtend het meest bedrijvige walhalla van Strijp. Het is een constante aanloop van een grote diversiteit aan stadse subculturen en stijlen in de running om hier hun shot gekoesterde ochtend cafeïne en uiterst subtiel-invallend-zonlicht te scoren. De setting wordt gebruikt voor verschillende doeleinden; met man- en zoonlief op het voetbaldveld, genieten vrouw en dochter van een welverdiende appeltaart, smult het just-woken-up-stelletje van het ontbijtbuffet en timmeren enkele ‘waarom-zou-je-slechts-doordeweeks-werken’, lees moi, aan hun creatieve expansies.

Dat is Loes
Maar hoe kan het zijn dat dit zaakje met slechts enkele maanden op de teller al zo enorm uitblinkt? Het heeft alles te maken met Loes, de eigenaresse. Met haar zachte krachtige optreden, zet ze koers op een bijzonder aantrekkelijke manier. Vanuit organische flow vertaalt ze haar DNA naar een fysieke ruimte waarin haar frivole persoonlijkheid floreert. Alsof haar karakter geprint is naar deze lunch-nirvana. Je voelt de precisie. Je voelt de hartendrift.

Oh ja, de koffie
En dan is er nog de koffie. Of in mijn geval de cappuccino. Exact in de prik verschijnt ie glansrijk voor m’n neus en zorgt de romige melk voor een instant oplift. En of het hun jarenlange ervaring is die ze hebben opgedaan aan ’t Ketelhuisplein of de grote gemoedelijke bereidheid waarmee de cappuccino haar jasje krijgt, het stoomt als een malle!

Het Koffiehuisje dus, midden in dat Philipsdorp, gekleurd door haar boeiende verleden. Mocht je er belanden, zoek dan eens het boekje ‘Eindhovense wijk in beeld’, zeker weten dat je smakelijk geïnspireerd raakt! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.